Niet de lamp, maar het licht kopen

'Is stoelen, lampen en planten kopen eigenlijk wel circulair?', vroegen we ons af toen de schetsen voor The Green House op papier kwamen. Past dat oude denken in de nieuwe ideeën voor ons paviljoen? Pay-per-use, afrekenen voor gebruik in plaats van eigendom, lag meer voor de hand. Als we niet voor het ding betalen, maar voor wat het doet, maken we van leveranciers bondgenoten in duurzaam denken. Dat levert mooie inzichten op.

Het nieuwe hebben
We doen het allemaal al, als we op vakantie gaan bijvoorbeeld. Dan kopen we geen vliegtuig, maar betalen we voor de uren dat we in een vliegtuigstoel zitten. Pay-per-use is niet nieuw. Het wordt wel steeds gewoner. Millennials zijn, meer dan mijn generatie gewend, om delen als het nieuwe hebben te zien. Ze vinden dingen doen belangrijker dan dingen bezitten. Dat dwingt fabrikanten op hun beurt om duurzamer te produceren en na te denken over hergebruik. Want als we bijvoorbeeld wasmachinebouwers niet langer voor apparaten betalen, maar voor - pak ‘m beet - 300 wasjes per jaar, dan maken ze een hele andere machine. Eentje die langer meegaat en waarvan ze de onderdelen beter kunnen hergebruiken.

Stoelen, lampen en planten
Het businessmodel van pay-per-use loslaten op ons paviljoen The Green House werd een leuke gedachtenoefening. Wat als we geen stoelen kopen, maar zitcomfort? Niet de lampen afrekenen, maar het licht? Niet investeren in de planten voor onze urban farm, maar de gebruikte tomaten, aubergines en basilicum betalen? We waren benieuwd of het ons zou lukken om samen met onze leveranciers 15 jaar vooruit te kijken. En ze eigenlijk ook niet te zien als leveranciers uit een verticale bedrijfskolom, maar als gelijkwaardige partners met een gezamenlijk doel.

Afrekenen voor elke gast
Voor ons meubilair gingen we om tafel met een vertrouwde partij: Maasdam Projectinrichting. Daar ontvouwden we onze plannen om ze verantwoordelijk te maken voor 15 jaar zitcomfort, waarbij we afrekenen voor elke gast die het meubilair gebruikt. En waarbij het interieur elke 5 jaar een restyling krijgt. Bij Maasdam was meteen enthousiasme. Ons businessmodel helpt ze daar namelijk om ervaring op te bouwen met een methode waar ze zelf ook heilig in geloven. Met een lange contractduur en een eigen verantwoordelijkheid over de inrichting, waar ze hun onderhoudsdiensten nog beter op kunnen afstemmen.  

Het laatste op lichtgebied
Met licht liep het niet anders. Bij Trilux vonden we gewillige oren voor het idee om niet te praten over armaturen, maar over branduren. Niet over de lampen, maar het licht. Trilux zag in ons circulaire paviljoen meteen een mooie showcase om de komende 15 jaar het laatste op lichtgebied te laten zien. Waarbij ze zelf investeren in armaturen en daarvan in de toekomst steeds de techniek vervangen. Dat zal in alle gevallen om innovaties gaan die een energiebesparing opleveren. Ook hier proefden we het vertrouwen in een model waarbij het terugverdienen van de investering gegarandeerd is en je daarna het succes samen deelt.

Weinig complexe contracten
Voor de urban farm in het paviljoen vonden we in hrbs. een mooie partner. Vooral mooi, omdat die circulaire pioniers onszelf een voorstel deden met pay-per-use als grondgedachte. Hrbs. zorgt de komende jaren voor een bloeiende urban farm en wij rekenen met ze af wat onze gasten daar aan groenten en kruiden uit eten. Net als bij de andere partijen zijn de contracten eigenlijk weinig complex. We omschrijven het doel, garanderen het investeringsbedrag, meten de gebruikseenheid en leggen daar een te indexeren prijs voor vast. En dat voor 15 jaar. Ingewikkelder is het niet.

Niet te financieren
Mooi is ook dat alles wat een plaats krijgt in ons paviljoen straks een verhaal heeft. Een verhaal over het verleden, zoals een stoel van hergebruikte materialen, of een verhaal voor de toekomst, zoals basilicumplanten die na de ontmanteling van het paviljoen weer ergens anders vaste grond vinden. Kleeft er dan geen enkel nadeel aan pay-per-use? Eentje misschien: het is niet te financieren. Maar ik geloof dat banken bijdraaien als ze zien hoe deze manier van zakendoen nog meer gemeengoed wordt. En dat juist het verdelen van risico’s over een lange termijn en meerdere partijen meer zekerheid geeft. Maar daar wachten we niet op. De toekomst is al begonnen!

Branches

In de vrije tijd

Thema's

Ernest

Contact Ernest

Neem contact op met Ernest , onze expert op het gebied van Concepten op maat Circulariteit
030 669 5695 ernest.van.de.voort@albron.nl

Andere blogberichten in Duurzaamheid

Kookdame

Geschikt, ongeschikt of herschikt?

15-04-2019

Bijna alle bestuurders en managers van ziekenhuizen en zorgorganisaties die ik spreek, hebben een beetje buikpijn. Ze zien de vraag naar zorg toenemen terwijl het tekort aan geschikt personeel groter wordt. Zorgmedewerkers willen zo goed mogelijk hun steeds complexer wordende zorgtaken uitvoeren, maar zien soms het omgekeerde gebeuren: dan zitten ze noodgedwongen achter de receptie, krijgen huishoudelijke taken of staan tegen hun zin te koken. Daar wordt niemand beter van.

Lees verder
teun

De keten is geen lijn

05-04-2019

In een band spelen is volgens mij de droom van ieder kind. Zo ver heb ik het nooit geschopt, maar ik sta wel eens op een podium. Meestal om te vertellen wat we bij Albron doen en vooral waarom. Dat doe ik niet alleen om anderen te inspireren: ook om zelf geïnspireerd te worden door andere sprekers en het publiek. Zoals laatst, in Pakhuis de Zwijger. Daar stond ik op het podium met Ruud Zanders, de initiatiefnemer van Kipster. Het verhaal over onze samenwerking paste mooi in het programma De Nieuwe Groene Revolutie over nieuwe verdienmodellen voor de boer én de natuur. 

Lees verder
Klimaatdebat

Debatklimaat

21-02-2019

Dat het warmer wordt, staat buiten kijf. En dan bedoel ik vooral het heetgebakerde debatklimaat van het klimaatdebat. Politici, bedrijven, belangenorganisaties en burgers buitelen over elkaar heen in verhitte discussies. Die spitsen zich vooral toe op de vraag wie de rekening moet betalen voor een duurzame toekomst. Volgens mij en volgens Albron is dat de centrale vraag niet.

Lees verder
personalised food

Toekomstmuziek op mijn bord

13-12-2018

Soms lijkt mijn werk een beetje science fiction. Kort geleden liet ik mijn DNA-profiel opmaken, liep ik weken met een glucosemeter in mijn bovenarm en proefde ik gebakken zeewier en eendenkroos. Om de toekomstmuziek van eten en drinken te horen, speel ik zelf proefkonijn. Want wat vandaag nog fictie is, wordt sneller dan we denken werkelijkheid.

Lees verder
Meer blog artikelen
Ernest

Neem contact op met Ernest

Neem contact op met Ernest, onze expert op het gebied van eten en drinken in de vrije tijd. 030 669 5695 ernest.van.de.voort@albron.nl